اخبار

محمد مهدی به آرزویش رسید

محمد مهدی با قلب پیوندی و دلی سرشار از عشق و اراده ای آهنین در رشته پزشکی در دانشگاه پذیرفته شد.

محمد مهدی با قلب پیوندی و دلی سرشار از عشق و اراده ای آهنین در رشته پزشکی در دانشگاه پذیرفته شد. 

محمد مهدی جاویدان در سال ۹۷ با ایثار و جانبخشی خانواده اهداکننده و همراهی تیم درمان به سرپرستی دکتر محمد مهدوی قلب دریافت کرد.

از او درباره حال و روزش قبل از پیوند پرسیدیم: 

روزهای بسیار سختی بود، در بازه زمانی قبل از پیوند شکم دردهای متعدد و تنگی نفس‌های شدید داشتم که واقعا دشوار و اذیت کننده بود… تنها راه بازگشتم به زندگی عمل پیوند قلب بود که خداروشکر با ایثار خانواده اهداکننده‌ای کمتر از ۷۲ ساعت قلب برایم پیدا شد و در تیر ماه ۱۳۹۷ قلب جدید در بدنم کاشته شد.

تو موفق شدی که علاوه بر غلبه بر بیماری و روزهای سختی که داشتی به آرزوت برسی و دست از تلاش نکشیدی. همونطور که میدونی بیش از ۲۶۰۰۰ بیمار در لیست انتظار پیوند وجود دارند که تنها راه نجاتشان دریافت عضو از افراد مرگ مغزیست، خطاب به بیماران لیست انتظار چه پیامی داری؟ 

یه خواهش دارم از تک تک بچه‌های در لیست انتظار که حتما و در وهله اول توکل به خدا داشته باشن و این رو بدونن که صبوری راهگشای این مشکل خواهد بود چون خودم هم لحظه لحظه این تجربه را دارم

چه انگیزه‌ای به تو امید میداد که صبور باشی و پر اراده؟ 
انگیزه من تنها رسیدن به نقطه‌ای بود که بتونم عضو کوچکی از تیم بزرگ و توانمند پروفسور مهدوی باشم و به جامعه خدمت کنم.
و من الان بعد از دو سال تلاش و نتیجه نافرجام بالاخره موفق شدم وارد دانشکده پزشکی بشم.

به خانواده‌ای که قلب عزیزشون الان در بدن تو تداوم زندگی پیدا کرده چه پیامی داری؟ 
از خانواده عزیز و فداکار اهداکننده کمال تشکر و قدردانی رو دارم بابت جان دوباره بخشیدن و فرصت زندگی دوباره دادن

محمد مهدی، پدر و مادر خودت الان چه حسی دارند؟ 
حس پدر و مادر اصلا قابل بیان و توصیف نیست. امیدوارم بتونم با مسیری که پیش میرم قدردان زحمات عزیزانم باشم. چون مسیر کنکور یه راه پر فراز و نشیب هست و نیازمند صبوری تک تک اعضای خانواده هست.
من دلم می‌خواد یه تشکر ویژه هم داشته باشم از جناب آقای دکتر مهدوی عزیز که فراتر از یه پزشک رسالت پدری رو در حقم تمام و کمال ادا کردن.

در پایان با روح بزرگ فرد جانبخشی که امانت‌دار قلبش هستی آیا کلامی داری؟ 
کاش می‌‌بودی و با چشم خودت می‌‌دیدی
که چگونه نفسم با غم تو درگیر است
تارهای نفسم را به زمان می‌‌بافم
که تو شاید برسی، حیف که بی‌تاثیر است